مــــــــــرا بـود روزي چو آهو رفيــقي
بـه دامم بيفتادي از يـك طـــــــريقي
دوزلفينش همچون سراپرده شاهی
چـــــــو دُرّي بهايي و نــادر عشيقي
خـــراميدنش همچو طـــاووس جنّـت
دوچشمانش همچون ثميني عقيقي
يكي روز اوجست از مــن تبــــــــــرّي
گــــــذشتم زسـرروز سخت و قليقي
به نـرمي دگـــــــر بار نازش كشيـدم
بــگفتم تو بــر من چو گــــوهر عتيقي
مــــــــــرا بــرد از يــــاد امّــا مــن اورا
مــحبّم گــــــــرازسـر روم بـرحـــريقي
تـــو اي همّتی شأن شعـــرت نمايان
سـخن چــــون گُلاب وميانش غريقي
مهرماه 1383
اشعار و دلنوشته های یک معلم...
ما را در سایت اشعار و دلنوشته های یک معلم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 236