کوکبه آسا

کوکبه آسا

گم بُدم و دیدم و پیدا شدم

مست وجود تو و شیداشدم

ای که بحق نام معلّم به تو

دیدمت و شوق سراپا شدم

باکرم آن گهر قیمتی

کم بدم و لؤ لؤ والا شدم

پای نهادم به در خانه ات

شیفته وکوکبه آسا شدم

دیده تو را دید و سراپای قد

حرمت آن هیمنه برپا شدم

چونتوبلم گشتیومنزیرپای

موج فزاینده ی دریا شدم

جاهل لیلای وجودت بُدم

با کرمت واله و دانا شدم

من نیم آن یار زبانی، بدان

جان به توبسپردم و ماناشدم

رومیام وغبطهبهآنکوه جود

یک بُدم ولیک به صدتاشدم

30/8/1402

موضوعات مرتبط: غزل

اشعار و دلنوشته های یک معلم...