دل رمیده

دل رمیده

دل رمیده ام رفیق و نگار من است

کههمینحبیب مرحموجودفگارمناست

نانوشته مشق عشق، دل من نیست ولیک

این دلم رفیق شفیق و درکنارمن است

نیست چون این دل مهتابیوخوشخرام

چون خُتن میان گلعذار بهار من است

دلی ز عاطفه بی همانند و بی مثال

مدام بر وفق مراد است و مدارمن است

زصبح خدای شوق خدای ازاو جاری

سلیس وملیح چون صوت قنار من است

چه لطفی زخدای برتر از این همرنگی

که دلم چون چشمه آرام وقرارمن است

رومی و خوش نوای از سپاس خدای

که خدای خوبم مدام به کارمن است

2/9/1402

موضوعات مرتبط: غزل

اشعار و دلنوشته های یک معلم...