وصف پیانو(2)

وصف پیانو(2)

جـوان شدم ز پیانو چو نامش بشنیدم

ز شوقش قلیق و دل از زرّ دنیا بریدم

لب روحبخش پریروی کم ازصوت نیک

زخیال پیانـــو عجب از خــــــواب پریدم

لعبت لیلی کجا و آهنگ شاد کجا

که وجود پیانو به صد حــلاوت خـــــریدم

جام جهان نماست پیانــو بسی بالاتر

ای وای که ز فـــــراق احتمالی ترسیدم

اظهار احتیاج نیست مـــــــرا چیز دگر

الحق که ز شوق وصال یقّه دریدم

تابه چنگ آرمش من آن گُهرقوت افــزای

با تار و پود وجــــود خــویش دام تنیدم

دگـــر گــــــونه کند تمام حیات اینجانب

پیانـــو نگـــــار بهار و عتیق حمیدم

صفیر محبّت غیب مــــــرا خبر داد

چــــو مژده شنیدم به پای روان دویدم

چه جای صحبت است ز کردارحاتم تايی

به ثنای آن محبّت تمام قــــــد خمیدم

دوش دیدم مُــراد لطیفه ز وصل بگفت

زخیال وصل پیانو چه خــوش خـوابیدم

ای شاه مباش در پی آزار و شاد کن

که سخی ترازآن روح هیچ شاه ندیدم

شنیدم که همّتی ز اوج امید بگفت

حفاظ امن ریال به دور خـــــــــود تنیدم

گرچه به ظاهرزیان آیدجیب ایشان ولیک

شب و روز به آن روح بزرگ در تمجیدم

12/11/1398

اشعار و دلنوشته های یک معلم...