کشتی شکسته

کشتی شکسته

چندیست به تنگ آمده این حال گـــــرانبار

چندیست که خـون می چکدازچشمه ی خونبار

جان درگـــــــــــرو لقمه ی نانی و نوایی

صد رنج و دوصد درد فــــــــرو برتن بیمار

چون دود به معــــــراج فلک ناله و دردم

خــــــونابه ی دل بر جهد از لؤلؤ شهوار

عمـــــری که همه رنجه ودرغم به چه کارست

تن زنده نماندکه خـــــورد غصّه ی دینار

نیکان سبکبارکه مشغول خـــــــــوراکند

گویی که چونشتربه دل مــــــــردم ادبار

یک دسته ی بی باک چنان گــاوچمنزار

ملّت همه غرق ستم و زجّه به خــــروار

طوفان غضب کــــــاش بیایدبه مـــلاقات

ای کاش ازاین دسته کَنَدریشه وطـومار

ملّت همه درکشتی بشکسته ی قـــــوتند

یک دسته خــــوش ولب به لب دلبرعیّار

وقت است به یکباره جهد آتش مظلوم

همچون شرر ملتهب شاخه ی اشجار

ازدست همین دسته مـراخیر فراریست

این دسته به مردم چـو درختان سپیدار

درپهنه ی اسلام ستمهاکه روا گشت

شادان شودابلیس براین کــــرده و رفتار

ای قوت شده همّتی ازشوق تو افسون

شرمنده ی جیب خودوشرمنده ی کردار

هرگزبه خودآنگونه که گویند ندیده است

درخواب ببیند لب معشوقه ی میخــــوار

3/12/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...