دردبی خویشی
دردبی خویشی اگـــــر رو کرده درمانش کجا
بدنهادی گـــرعیان گـــــــردیده پنهانش کجا
بدتراز بدذاتی قومان و خـــویشان دردنیست
مهـــربانیها کجا خشکیده بستانش کجا
روزگــارانی همه برگــــرد هم می زیستند
زین زمان هرگز نبینی روزگــــــــارانش کجا
دور ناکسها چنان بر ما دکــــانها وانمود
صادق اندیشی سخن گردیده دورانش کجا
چون حقیقت مُرد و بر بازار حیله جان گرفت
ای دریغـــــا از حقیقت رسم یارانش کجا
از بـــرادر بر بـــرادر رنج وظلمی آشکار
مهر و ایثار از کجا گم گشته پیمانش کجا
همّتی چـون خود بشد قــــربانی بدذاتها
سالها بگـــذشته امّا روی خندانش کجا
22/9/1396
ما را در سایت اشعار و دلنوشته های یک معلم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 230