اشعار و دلنوشته های یک معلم

دردبی دوا یارب تومرحمی کن این دردبی دوارانان از وطن فــــراوان، دریغ از گدارالب تشنگان آبیم ای آسمان نظرکنچون شوره زارگشتیم باران نعمه ما راما گسنگان قوتیم ، در دین بی ثبوتیمیارب عدالتی ده ارباب ملک دارامسندنشین نعمت ، محتاج نان روزیمبزدای ای خدایا زین مملکت جفاراافسردگـان دردیم،آماده های مرگیمیارب تو دور گردان امواج این بلا راتزویر و رنج و ظلمت فکنده سایه امّایارب عنایتی کن ویلان بینوا رادربندیاوه گویان محبوس درد ورنجیمحتی دریغ دارند زین مملکت هوا راای کردگـــ...

                                                          دردبی خویشی                 ...