ملک ایران

ملک ایران

مراملک ایـــــــران زمین زنـــــدگـــــانی

سرایی پــــــرازسیم وزرّست وکـــــانی

زخوان روگشاده به هرکس که خواهان

به همنوع بسیارقــــــــوت رایگـــــــــانی

هــــزاران گــروه وفِــــــــرَق درره کـــــج

زایـــــــران جــــــــوانان به راهی عیانی

زعـــــالم بشرراه شیطــــان گــــــــرفته

زایــــــــــران زیـــــارت شده کـــــاروانی

زعـــالم جــــوانــــــی نماندازجـــــوانـان

زایــــران کهن چــــــــــــون غـرورجوانی

چنان لخت وبی پوش گـــردیده عـــالم

که تن پوش ایران چــــوبُـــــردی یمانی

چوعــــــالم همه گــــرم دنیای لـــــذّت

همه ملک ایــــــران به حــق آسمانی

جوانان عـــــــالم به میخـــانه مشغول

زایــــــــــــران نهادنــدتــــــــــاج کیانی

هــــــــــــــواوزمین رام دستان اینــــان

قباشیخ وواعــــــظ،کُــــله خسروانــی

بسرعلم انجیل وتــــورات وقــــــــــرآن

به تن برگ زرّین ورنگ ارغــــوانــــــــی

بنازم به این ملک پــــــرازپلنگــــــــــان

پــــــــــرازشیروببرویـــــل داستانــــی

چهــــارگـــــــــوش دنیاهمه تیغ ونیزه

زایــــران کمک کـــــــارودولت رسانی

رئیس مـُؤیّـــــــدچــــــــوپیری جهانبان

رهــــــاکــــرده ازمحنت اینجهـــــــانی

افقهای ایــــــــــــــران همه روزروشن

زتدبیرنیکــــــــوونیکــــــــوزبـــانـــــــــی

سپهرازسرمــــلـک ایـــــــران سپیدی

زعـــــــالم غبــــــــاری بــــــدوقیروانی

به عـــــالم همه شرودشنام وشیطان

زایـــــــران نمازاست ادعیّه خــــــوانی

اگـــــــــردوردنیابجـــویندحـــــــــــق را

زراه خـــــــــــــدااین وطــن میزبـــانی

چنان پـــــــــــــربگـــردیده ایران زعالِم

که عـــــــــــــــالَم زمینگیرراه معانـــی

چنان محکــــــــم ایـران به اوتـــادزرّین

که انجــــم دراین ره دهـــــدپاسبانی

همه تخت وملـــــــکت به تـدبیرمرشد

چنان گشته حاظـــرکه دل نگسلانی

به لب شعرشیواوزیبــــای تــــــــــازی

قلم درنگارش چــورستم کمانـــــــــی

18/7/1385

اشعار و دلنوشته های یک معلم...