خاک یاقوت

خاك ياقوت

آفـــرين بــاد بـه ايــران عـزيز از چپ و راست

خاك زرّين گُهر گون كه پر از عشق و صفاست

عـــرب وتــرک ولـــروکــردوبلـوچی همه را

اگـــرانصـاف کنی یک گُهــراز اوج وفــــاست

خــاك يــاقوت و عقيـق و زر نــاب است طلا

بــه مثــل گــوشه اي از گنج بهشتي ز خداست

در و دشتش گـــل و ريحـــان وسپرغم به قطار

زچهارگـــــوشه ی اقلیم وطــــن شیــرسراست

مردماني كـــه ز انـــدازه بـــرون غيـــرتشــان

ســرزمينـي بـه حقيقت كــه ســزاوار دعــاست

همـه سـاده، همـه قـانع، همـه بـا حُجب و حيـا

سر و جان گر كه تصّدق بشود خوب و رواست

انــدرين خطّــه بـه هر سو نگري عاطفه هاست

همـه آهنـــگ خـــدايـي و اذانست ونـــواست

توتيا گـركني اين خاك به چشمت نه خطاست

چون که هرزرّه ی خاکش همه درمان ودواست

جــای جــای وطـن همّتی ازگـــــوهـــــرناب

زینت شیــرجــــوانان بــــــودوگنج گـــداست

تابستان1382

اشعار و دلنوشته های یک معلم...