لطف خدا

لطف خدا

به لطف خداونــــدآمـــــــوزگــــار

بگردیده خاک وطن زرنگـــــــــــار

همه گردبرگـــرداین بـــــــوم وبر

پلنگان غـــرّان پـــــــــــرچم بسر

بسرپرچم خـــاک ایــــــران زمین

به برگبروخفتان وکــــــرده کمین

چنان چـــــــون پلنگان تک تاخته

خلل ناپـــــــذیـــــــران دژساخته

کمین درزمین وهــــــــــــواوخلیج

وجــــــودپــــــریشان ابلیس گیج

زمین شیرغــــــــرّان بی همنبرد

هواجای پــروازقـــــــــــوشان زرد

سراسربه زیــــــــــــروزپهنای آب

پرازجان نثاران چـــــون دُرّنــــــاب

چنان درحــــــراست بپـــــرداخته

که دشمن زمینگیــــــــرودلباخته

مرابی وطن جان واموال خـــــوار

چودشمن مسلّط مراننگ وعـــار

مباداوطن جـــــای خفّاش کـــور

چنین آرزوهاست درعمق گــــور

زشوروغـــــروروشجـــاعت سپاه

بیفکنده آتش بـــه آوردگــــــــــاه

ذلیلان نــــاقـــابـــل وکــــــــوردل

حــــراسان زشیران وپاگم زگــــل

دلاورتبــــــاران نیکــــــــــــولقـــــــا

وطـــــن رانمودندعمــــری بقـــــــا

وطـن روشن ازپیرفانـــــــــوس گیر

کبیراست وشیراست ومردی بصیر

دراین مــــوج تکفیرسربــــــــــرزده

چــــــــودزدان بی رحــــم بردرزده

زمین گشته دربندنــــابخــــــردان

لگدمال وپامــال سم خــــــــــران

همه خـــــون ودوداست وبیدادها

کسی نشنوددادوفــــــــــــریادها

بجزپیرایـــــــــــران روشن ضمیـــر

که کــــــوبیده بـرچشم ابلیس تیر

به گردوطن خاک وخونست ودود

درون گلنـــــــوازی وشعــروسرود

بـــرون جنگ وکشتاروبادین ستیز

گلــــــوی خـــــداجــــوی برتیغ تیز

که گویابه آخــــــــــــربیامـــدزمان

بگــــــردیده دیناربهترزجـــــــــــان

هم اینان گـــــرفته خدارابه جنگ

که درکعبه رخ داده صدگونه ننگ

نباشدمـــــــــرازین سخن بهتری

که کشتی روانست ازرهبــــــری

خـــــــــــدایانگهدارپیرخـــــــــــرد

که ازدشمن دیـن درنگــــــــــذرد

16/7/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...