کاروکوشش

                                                    کاروکوشش

                  بدیدم  یک جــوانی راکه  می رانیدگــــــاری را                                                        

                                               که باآن گاری خودرانده بودازخویش خـــواری را                    

                 زصبح زود از خانه بــــــرون  می رفت با شادی                                                        

                                               که درهم  در  نوردد   درد  طـــــــومار نداری را                   

                 به حق باکاروباکوشش به هردروازه ای می زد                                                           

                                               که شاید بازگــــــــــرداند اقبال  فـــــــــراری را                   

                 توکّل برخــــــــدا می کرد و بی منّت  ز دیگرها                                                        

                                              به دنبال درآمـــــد رنجـــــه  بازوهای  کــاری را                   

                 به تن  میداد محنت   تا   بدست آرد   روزی را                                                         

                                              خدارا شکرمی کرد ازحصول رزق جــــــــاری را                    

              سپاس ازحضرت حق می نموداز رزق روزافزون                                                                 

                                           چو می بالید برخــــــــود همسرو فرزندداری را                   

                کمربرکـــــــــار بربسته ، ز چنگ  تنبلی رسته                                                          

                                             که بیرون می زد از حنجر نــــــواهای هَزاری را                    

                هزاران راه مهر ایزدی اندر فــــــــــرارو هست                                                          

                                             اگردرسی شود بــــــــر خفتگــان امیدواری را                     

                سُراید همّتی چندین غــــــــزل  برمــردم دانا                                                           

                                             چومی جوید بوی خــــــوش زگلهای بهاری را                       

 24/9/1396