اشعار و دلنوشته های یک معلم

شب طوفانیخانه به دوش فنا درشب طـــــوفانیمداغ کـدامین گناه خــورده به پیشانیمهمسفربـــادهـــا ،رفته ام ازیـــادهـــامـویه کنان مـــــادراز حالت حیرانیمنازترین عمرمن چون شب دیجوربودناله کن ای دوست درکلبه ی ویرانیمدردیتیمی مـــرا خواروزمین گیرکردچـــــون رفقاغافل ازغصه ی پنهانیمآنچه مــرادردل خاک سیه جای دادخـــــون دل وغصّه ورنج وپریشانیمدورجـــوانی برفت بهره مـــراهیچ نهسیــــربُـــدم ازغم ورنجه ی ویلانیمزنده اگـــربودمی خــــون دلم بیشترلخته ی خــــون دلم کـرده نگهبانیمآنکه مـرایاربوددرخم پس کو...

ادامه مطلب