عشق بتان

عشق بتان

پیر نباشد آن کسی که دل زنو کند جوان

خـــــوش گذراند عمرخودزلعبت وعشق بتان

خدا نموده خلق این دخترکــــان گــل نما

تاکه شود مـــــــرد کهن واقف سرّ دلبــــران

عشق اگرجـوان شود ،قدرت وهیبت جوان

باز بیایـد به تن خفته ی پیر و ناتــــــوان

باز دگرباره شود چــــابک وسرمست وغنی

بوس لب ار هدیه کند سیمبرمُل به دهــــان

طُرّه ی گیسو بدهد گـــــر به نسیم سحری

آن خُتنی کزلب خودعشوه دهدعشق نهان

عشوه ی شیرین کند و ناز خرامد به زمین

باز به میخــــــانه رود پیـر زمین گیــر جهــان

شربت شیرین دهن ، عمر دگـر باره دهد

همّتی هم گر بخورد تازه کند صورت وجان

6/3/1396

اشعار و دلنوشته های یک معلم...