توبه کن

توبه کن

ای دریغـــاکه جـــوانی رفت ویاری نیست نیست

کنج خانـه گشته مـأوا بیقـــــراری نیست نیست

رنجـــــــه گشتم تن،دل ازآزاراین نابخــــــــــردان

ای دوصدافسوس نای دل سپاری نیست نیست

دست وپاافگــــــــــارودل نازکترازبــــرگ حــــــریر

نیست ماراچاره چون نیروی کاری نیست نیست

سوی چشمان کم،تــــوان کم،پازره رفتن فگــــار

چون محبّت کم مسیردوستداری نیست نیست

لـــــــــذّت واحــــــوال زیبای جـــوانی پـــرگرفت

ای دریغارفت وگــــــلبانگ بهـاری نیست نیست

هـــــــــــرچـــــه تااکنون بنمودی ورفتی درخطا

تـوبه کن دیگــــرزمان میگساری نیست نیست

هـــــــرچه راانــــــدوختی ازنیک وبدبایدگذاشت

دیگراکنون رفت ووقت سوگواری نیست نیست

عمــــرزیبایم زسربگـــــذشت ولیکن بی خبــــر

همّتی دیگرمجـــــــال دردوزاری نیست نیست

20/9/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...