کاش ورمربودم اکنون

کاش ورمربودم اکنون

کاش ورمربودم اکنون خیس باران

تابه زانـــــــوخیس آب کشتزاران

کاش اکنون درکِلِکـــــــرودربهاران

بادوباران وصفای گـــــــوسفندان

کاش الآن درّه ی سیلاب بــــودم

شاهدجوش وخــــروش آب بـودم

کاش می رفتم زمان کــــــودکـانه

قــــــوت نیکونان وقندی بی بهانه

کاش چالبازی وآب ومشک مــــادر

می جهیدم بچه آهـوگــــونه باسر

کاش می رفتم به روز نوجـــــوانی

غـــــــرق دنیای قشنگ بــزچرانی

کاش می دیدم دوباره برف سنگین

یابه روی سینه ی کُه لــــوح رنگین

کاش یک باردگــــــــرمی رفتم آنجا

بــــرف روی خــانه رامی رُفتم آنجا

کاش می دیدم دوباره مشک مادر

یابه روی چـــادرانــــــدرکشک مادر

کاش برمی گشت روزطــالبی هــا

بام بی آلایش خـــــــانه گـــلی ها

کاش هم بینم بخــاری های چوبی

قـــــــــوری وکتری دودی ورسوبی

کاش بــــرمی گشت دوران تلنجک

یاکه سبزیهـــای خوب وناب وترجک

کاش بـــــــوی دودهیزم وقت پختن

حـرف پیران رابه جــان ودل شنفتن

کاش می بوئیدم آنجــــانان ساجی

می شنیدم بازهم جــــارحــــراجی

کاش می دیــدم دوبـاره اخم سرما

یاکه خفتن زیرکــــــــــــولاوقت گرما

کاش هی هی می نمودم درکرمره

من زبالاگــــــــــوسفندان عمق درّه

کاش می رفتم به چــــوپانی درآنجا

بی تکلف خــــــوان مهمانی درآنجا

کاش اینجاهم چــوآنجاصاف وصادق

یک یک مــــــــردم زهمیاری موافق

کاش من آن سادگی هــــــاراببینم

باهمان چشمان دگــــــرحیله نبینم

کاش می دیدم همان اخــلاق نیکو

آن زمان کـــوباصفایش،این زمان کو

کاش می دیـــــدم دوباره کبک زنده

بال خالــــــــــــداروقشنگ آن پـرنده

کاش گــــــــویان به چه پویـابودآنجا

بـــــزمیان مِه چــــــه زیبابـــــودآنجا

کاش بریال مله کـــــــوه می دویدم

همچوکل برخـــــاروخـــارامی پریدم

کاش بربالای کـوهش می نشستم

تانفس دارم وطـــــــن رامی پرستم

کاش استشمام بــویش می نمودم

غرّش رعدش زکـــویش می شنودم

کاش یک باردگــــــــــرمی رفتم آنجا

ناشتایی گـــوجه ای می پختم آنجا

کاش درآخـــــــــــرزرومشگان بمیرم

شادوشادان درهـــــــوایش پربگیرم

6/10/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...