حضرت عشق

حضرت عشق

ساقیا می نـده بی می همه مستیم وخــراب

دیــــــــــدن صورت معشوقه به ازشرب شراب

مــاکجــــــائیم وتمنّای پـــــــــــــــــریـروی کجـا

پیرگشتیم ونـــدیــــدیم بجـــــــــــــزرنگ سراب

زتکّــــدی به درِبـــــــــارگــــــــه حضرت عشق

پای دربندحبیب است ودل انـــــــــدرتب وتـاب

لب لیلی همه قنداست ومــــراحسرت بـوس

دل من سوزمکـــــــــرّربه دمی بوسه ی نـاب

زقفایش بدویـــــــدم پــای بی پــای افـــــــزار

وصل نادیده ونــــومیدشدم همچـــــــــوحباب

چــوعنان ازکف من رفت پیِ جــــــــان جهان

رفتم القصّه بسان پیرهـــــــن پـــــــاره به آب

هیچ کس راخبــــــــرازهمّتی غــــافل نیست

آنکه یاران همه واصل شده اورفته به خــواب

3/11/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...