کلبه ی درویش

کلبه ی درویش

تاچنددرانـــــــــدیشه که لیلی زدرآید

خورشیدخـوشی روکندوشب بسرآید

ازتیغه ی مــــژگان نچکدگـــــوهراحمر

خــــورشیدبسر،ماه به دامن سحرآید

یاقــــوت نشان،خنده کنان لؤلؤمکنون

دستش به قـــدح نازوخرامان به برآید

گــــویاندهدمیل به این خــــادم رنجور

این خــــــادم رنجـــــــورکه ازاوشررآید

آتش که زنــدشعله سراپــرده بسوزد

رنجــــــورسراسوخته بی بــال وپــرآید

لیلی که خبــــــردارکندخیل سلاطین بـــــــرکلبه ی درویش بسی بیخبرآید

همّت نکندهمّتی ودل نـــــــدوانــــــد

امّازفــــراقش همه باچشم تـــــرآیــد

3/11/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...