اکنون نیستم

اکنون نیستم

روزگــــــاری مــــردی عاقل بودم اکنون نیستم

دل رهـــــاگـــــردیده کـامل بودم اکنون نیستم

یارصدصدداشتم بگـــــــــزیــده ونیکــــــوخصال

زان همه دُردانه غــــــافـل بودم اکنون نیستم

درپیِ آن گـــــوهـران هــــــرروزوهرشب بیقرار

عــــــاشقی دوپای درگِــل بودم اکنون نیستم

روزهـــــابـــــــــــاهمردیفان درپیِ دلـــــدادگی

مست وبیخــودگشته ازمُل بودم اکنون نیستم

قـــامتی چــــــون سوسن آزاده وعــاقل پسند

سالم ومحبوب وچون گل بــــودم اکنون نیستم

پیری آمــــــــــدبچّه ازمن دوروخــــــــــانم دورتر

سالهاچــــــــــون زیب منزل بودم اکنون نیستم

پیرچــــــــون گشتم رفیقان جمله ازمن بی خبر

باحبیبان چـــــــون سلاسل بودم اکنون نیستم

همّتی گــــــــویدبـــــــــروای مهــــربانیهای من

درجـــــــوانی بـــــرسرِدل بـــودم اکنون نیستم

15/8/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...