انبان گُهر

انبان گُهر

جاناکرمت دست گـــدایان گُهـــــــــــرآمد

انبان گُهــــرهــدیه به وقت سحــــــــرآمد

محــــــراب دهدمهـرازآن شهدشکــرریـــز

عــــابدبه سحـــردلشده قـرآن بسرآمــــد

تنبورزنان کبک دری،بلبل خـوش خــــــوان

مشّاطه ی گلبـــــرگ خــــــــدایی زدرآمد

دل داده به آوازخـــــوش زاهــــدشب خیز

ازناله ی شب خیزِچــومجنون شــــــررآمد

درشب همه بنهفته دوصدرازخــــــــــداوند

ازخنده ی معشوق نگه چـــــــون شکرآمد

آوازه ی حسنت مــــــــددی بــردل درویش

قوتست ونــــــواهست وهمه کان به برآمد

کس سوخته چون همّتی گم شده دل نی

ازهمنظران مـــانده وبـاچشم تــــرآمــــــــد

17/8/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...