شادزی

شادزی

ای دل ارگرفتی امشب سرزلف دلــــربارا
به تـــو مژده بـوی کــوی وسحربادصبارا

چمن و دامــن صحـــراگرازآلاله بــروید

همه میخـانه ی پـوپک،بچه آهـوی رهارا

شادزی،شادنمادل،غصّه ورنجه بـرون کن

زندگی این بُــــودوکینه وغم دود هـوارا

تــاتــــوانید ببوئید بُن زلف پـــــــری رو

کــه سیه چشم وسیه زلــف کنددرددوارا

بوسه ی لعلِ لبِ خـالِ سیه دارطبیب است

اگــــــراینگونه نگشتی به بــــلا سپارمارا

می ومعشوق ولب جـوی و سرزلف پریشان

غم وانــدُه نمی ارزد کُـله ودلـق گـــدارا

طـرب ازهمّتی وخــواندن آوازوسماعش

زسرِشوق صنم دان،گُهـروبــرگ ونـوارا

17/3/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...