مردمان این زمان

مردمان این زمان

مـــــردمان این زمان چنددسته اند

جمله همچـون بقچه ی دربسته اند

یک یک ازاینگونه بودن خسته اند

همچوزنــــدانی ززنــدان رسته اند

دسته ای چون کرکسان لاشه خوار

مـــردمی ازدست اینان در فـــــرار

هــــــرکجا بینندلاشه می خــورند

گــوش هرکس راکه بینندمی بُرند

پوستین ازکــــلّه ی خـــــرمیدرند

هـــــــرکجــا چیزی ببینندمی برند

قــــــدرتی مـــافوق قانون دروطن

ادّعـــایی همچوعـــرعـــردرچمن

هیچ کس ازنیش اینـــــان دور نی

کــــــــارشان دردفتــــرمنشورنی

هـــــــرکـــه دزدی بیشترنزدیکتر

درلباسی خــــوش خـرام وشیکتر

هــــــرکه بی قــــــانونترمحبوبتر

هـــــرکه قـانون گویداوسرکوبتر

زین زمان چیزی بجای خویش نی

مکتب صــــــادق سرابی بیش نی

دختران درکسوت مــــــردانه اند

مــــــردها درکـــــاروبارخانه اند

یک گـــــروهی هم به دنبال نبرد

روحی همچــون آتش وانبار درد

پی زپی ازمـــــردمـــــان بی گناه

سینه آتش داده باصدگـــــونه آه

آتشی انــــــدرفضای سینه هــــا

بوالبشرپیچیده انــــدرکینه هـــــا

پرزدودوخاک وخــــاکسترزمین

گرگ درّنده زهـــــرسودرکمین

یگ گــروهی هم چه آرامندوناز

بی غم وبـــی رنجــه ومسندفـــراز

بیخبرازرنجه ی بیچــــــارگــــان

ازلباس پــــــاره ی آوارگــــــان

گویی هرگــززین جهان اندوه نی

گـــــــوئیاجسمندوزآنهاروح نی

غــــافــــلانی خفته اندرمنجلاب

زانتظاریک سعادت چـون سراب

چشمهاشان بسته بــــربیدادهــــا

گوشهاشان نشنودفـــریــــادهــا

یک گـــــروهی سربسردرآرزو

تابه گــــردن رفته اندرگل فـرو

خودگرسنه،زن گرسنه بی معین

بچه های جمله گسنه یک دوجین

سفره خالی،روده خالی پرزدرد

بیقرارازترس گرگ وکومه سرد

28/6/1395

اشعار و دلنوشته های یک معلم...