خونخوارها

خونخوارها

هوار از این جفای خونخوارها

که بر جهد ز حلقشان شرارها

تمام پول و مال وزرّ بنام خود

بنام دین به دست زرّ مدارها

سیره وکبک وبلبلان زآسمان

زدست این مُزوّران فـرارها

کــلاغها به شاخسار مـوعظه

که سر به یقّه ها فـــرو قنارها

کسان زاوج زور وقدر ومنزلت

تمام بی کسان گم از کنارها

نه نان خوش نه حال خوش نه کارخوش

فغان وصدفغان زدست مارها

نام و نشان و زرّ برای اغنیا

غضب فقط به جانب ندارها

سوار مرکب مراد دسته ای

فنا شده جماعت فگـــارها

پیاده ها مــــــــلازم سوارها

برآمد از وطن ، خدا دمارها

رومی و دفتری زگلّه ها کنون

قلمزن و زجّه چو بی قــرارها

چنان ملیح و دلنشین شعر او

برای خواندنش چنان قطارها

20/1/1402

اشعار و دلنوشته های یک معلم...