خرم آباد

خرّم آباد

خـوشا لطف و صفای خـــــرّم آباد

خـوشا آب و هــــوای خــــرّم آباد

برون گردد ز جانم هــــرکسالت

که درمانم دوای خـــــــرّم آباد

کنم من پاسداری از حــــریمش

دهم من جـــــان بــــرای خرّم آباد

خوش وخرّم پراست ازچشمه ساران

وطن بالد به جـــــای خـــرّم آباد

نسیم وصل هــر روزش دلاویز

به گـــوش آهنگ نای خرّم آباد

زشوق صبحگــــــاهانش قناری

غـــــزل خواند به پای خــــــــرّم آباد

گره خورده است زیبایی به خاکش

که والاتر وفـــــای خــــــــــرّم آباد

کجا بیند کسی اینگــونه زیبا

هـــــزاران گل رِدای خـــرّم آباد

زند بیرون ز دکّــــان آب چشمه

عجب از این غنای خــــــرّم آباد

هــــــــــزاران نعمه از خاکش بروید

بهشتی در سرای خــــــرّم آباد

چنارانش چه بی مانند و زیبا

دهــــد مهر از نمای خــــــرّم آباد

منار و قلعه و گــــرداب سنگی

چــــو زیور بر قبای خــــــرّم آباد

ثناگـــو همّتی زین خاک زرّین

دعــــاگـــــوی بقای خـــــــــرّم آباد

28/10/1398

اشعار و دلنوشته های یک معلم...