بانگ شادی

بانگ شادی

گشته آخــــــــر روزگار سردی برفین قبای

مــــــــژده ها آورده پیک سبزه های دلـربای

روبه انـــدر درّه ها دنبال تخم مـــــــــــرغکان

گرگ برابروی کُه مسندنشین چون کدخدای

مرغکان درلانه سازی شاخساران جــــایگاه

خرسها ازصخـــره بیرون،بلبلان درجای جای

زمهریر ازسر برفت اینسان گـاه جست وخیز

بسته اند محکم زراعت پیشگان بندقبای

بانگ شادی درمیان جــــــانداران درطنین

بربط و ناقوس و چنگ از طارم دولت سرای

ابـــرها یک یک بساط خویش بنمودند جمع

مــــــــــــور برساق نباتات است دنبال بقای

زاغها برفــــــــرق کُه درلعبت اند و درطرب

درمیان سبزه آهــــــوگشته گم تاساق پای

شانه ی بادسحرگــــاهی به زلف سبزه ها

خوش به تک استاده آهــو درچمن چون بادپای

همّتی گل گوید اینسان زین زمــــان گلنواز

گل سخن،گل دردهن،گلکار وگل اندرسرای

4/12/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...