شعرانقلاب

شعرانقلاب

یک روز،روزگــــاری

در سرمای بهاری

یک سیّدحسینی

با شهرت خمینی

درفصل سرد سرما

در اوج شور و شیدا

با چشم باز و بینا

کـرد انقلاب خودرا

ناجــی سواره آمد

نـــورس بهاره آمد

وطــن شراره آمد

قــرآن دوباره آمد

درسال پنجاه وهفت

انـدر لباس زربفت

شاه از دیار ما رفت

دل را بــرید ازنفت

کفشای خود را بدست

لباس خودراببست

چون یک درّنده ی پست

فــــرارکرد وبرجست

مــا ملت مقــــاوم

مقاومت مـــــــــداوم

نادم کنیم مــــــزاحم

جانهابه امـــــــــرعالم

باحــــــال نیک ونازان

چون فصل برگـــــریزان

جهنده ایم وتــــــــازان

دشمن زما گــــــریزان

جــــــان برکفان رهبر

در راه نیک و بهتر

کلاه خــــدمت ازسر

ازخــــون جان خودتر

مانـوبـــــــران ایـــران

آمـــاده هــای میدان

درراه دین و قـــــرآن

دل را بـــــریده ازجان

مترس وباکــلاسیم

باهوش وبا حـواسیم

شب تابه روزپاسیم

هـرگز نمی هـراسیم

7/10/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...