خراب

خراب

شب نکنم زعشق تویک لحظه خواب

ای که وصالت شده بـــــــر من سراب

دام من آن پیچش گیسوی تـــــو

یخ زده ام روی تو چــــــــــــون آفتاب

گـــــــــرمکن و نـــــــــرمکن و دلپذیر

برده سَبَق نکهتت از مشک ناب

گوشه نشین کرده ای ای نامــــدار

کی شنوم زآن لب لعلت جـــــــواب

خـــوش بخرام ای تو من آشفته ای

خنده ی تو کرده جگــــــــــرها کباب

چشم تـو ماهست و بسی نیکتر

ماه گــــدای قـــــــــــدمت پرشتاب

شب همه شب ماه ثناگـــــوی تو

تا کنی این پیر به درگــه مجاب

قامت رعناو دو ابــــــــروی خویش

پیر ثناگـــــــــــــو بنما بی نقاب

همّتی از چشم تـــــــو دلگیر شد

زانکه به یک غمزه نمودی خراب

10/10/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...