والای والاباش وبس

والای والاباش وبس

دینار مسکین باش و بس همواره تسکین باش وبس

بیــزار از کین باش و بس فریاد تحسین باش و بس

درمـوکب دین باش وبس

بــــــــر بام بـالا ساز کن

مجنون شیدا باش و بس دنبال لیلا باش و بس

ازجنس بالا بــاش و بس والای والا باش و بس

انسان فــــردا باش وبس

بـــرآسمان پـــــرواز کن

رو بانگ شادی باش وبس چون برق ناجی باش وبس

چون شاه تاجی باش وبس ازکینه خــــالی باش وبس

مفتاح عـــالی باش وبس

دل پــــــــــــاک ازصد آزکن

چــــون عاشق دلداروبس فـــــــرمــانده وسرداروبس

اندرپی کــــــــــردار و بس درجــــــرگه ی گلنارو بس

سیم ساق وسیمین ساروبس

چشمان خــــــودرابازکن

چون موج دریاباش وبس مـــرغ چمن هاباش وبس

فکّور فــــردا باش وبس یک رنگ وتنهاباش وبس

فـــوق ثمن هاباش وبس

رو کار تــــــــــرکی تازکن

نیکوو صادق باش و بس عـذرای وامق باش و بس

آزاد و بی دق باش و بس دلدار وعـاشق باش و بس

بیدار و ناطــق باش و بس

شادی به چنگ وجــازکن

دارو و درمـان باش وبس در راه قــــــرآن باش وبس

مجنـون ایمان باش وبس عامل به پیمان باش وبس

تاپایه ی جـــان باش وبس

وانگــه به مــــــــــولا نازکن

11/10/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...