دولابها

دولابها

باران یاقــــــوتی نمودازکــــــــــوچه هادولابها

هنگـــامه کرد از درّه ها وکـــــــــوههاسیلابها

یاقـــــــــــوتها ازآسمان آرامش جسمندوجان

گویی که مـــــــــــــرواریدها را بر زمین پرتابها

باران رحمت ازخــــــــدا بی مزدومنّت برزمین

جنبنده درسوراخها آرام و راحت خــــــــــوابها

رحمان بی منّت کنون دست کـــــــرمهابازکرد

دشت ودَمَن مست ازمی وصحراگم ازغرقابها

الطاف بی پایان حــق بر بــــــــــــرزن ونیزارها

زین بخشش بی انتهادرسجده هامحـــــرابها

ابرسیه درآسمان گـــــــویی چومامی شیرده

وانگه نباتات همچویک کـــــودک نبودی تابها

گلهابـــرقصند ازخُتن ازسیم ساقی سیم تن

بلبل به آواز و قناری دست بــــــــــــر مِضرابها

بــــــــرگُلبنان زنبورها،برشاخساران سارها

درهــــروله کفتارها،بـــــــــــرساقها سنجابها

خــــوبان به صف اندرتماشا همّتی آوازخوان

چـــون در میان سازها او می نــــــوازد نابها

13/10/1397

اشعار و دلنوشته های یک معلم...