اتحاد

اتحاد

مـا ديـاري گُهــري، غــرق وفـاييـم همه

همگـي مـرد دل و جـود و سخـاييـم همه

دامـن از گـــرد گُنه مـي نپسنـديـم بسـي

خــانـه هـا پـــرزمـي ناب خــــداييم همه

قصّه ها بايدمـان ، تـا بنماييم بـه غيــــــر

مردماني خـوش ونيكـوي و صفـاييم همه

نکنیم رنجه دل خــویش که زرّیم وطلا

ز اجـــــانب همگــي روي وداعيـم همه

حذراي منطقه ی پــرزگُهرها، به خودآ

تا به كي پُــر ز مـن و چـون چـراييم همه

دل وچشمت همه واکن که کجایی وچه ای

چــه نمودیم وچه گفتیم وکجـــاییم همه

اگـر از بـام خـودي پـرچم غيـري نزنيم

وقت آنست كـه اصلاً بـه خــودآييم همه

مرغ طوفان زکف وصخره نترسدهرگز

زچه تـــــرسیم چـــودرفکـــرلقاییم همه

به خود آييم و بيازيم بـه هـم دست وفـا

كـه بـه هم طـيب و طبيبيم و دواييـم همه

من وتوگر بشويم گُم، همگي ما بشويم

همه یک قدرت ودر بـرگ و نواييم همه

اي جـوانان برومنـد و ظفـرمنـدوعـزيـز

امتحانـي شده ،زان خـوش بدر آييم همه

هلـه چــون شاه جهان بهتر از اقوام دگـر

همچنـان مـــرغ سبك بال هــــــواييم همه

زنـدگـي چــــون جَبَل و مـا زپسش افتاده

پــــر و بـالـي بــــــــزنيـم وبسـر آييم همـه

به كجـا رفته همان غيـــرت صد ساله تـان

نكند خفـه و شـــــــــرمنـده در آييـم همـه

نزنيم چون دُم عقرب سم مهلك به خودي

آبـــرو داشتـه، بـا شـــــــرم و حيـاييـم همـه

نگـذاريـم از اين بيش که قـــــربان بشويم

چون ازايـن خاك وزيك رنگ وسراييم همه

مرداد ماه 1383

اشعار و دلنوشته های یک معلم...