مرغ هوایی

مرغ هوایی

چشمم به ره است تاکه زخیمه به درآیی

لبخند زنی بــــــر من و نازی بفـــــــزایی

نازکتر از آن قـــــــوس لب لعل حــریرت

ازکس نتوان دید جـــــــــــزآن چهر بهایی

بر پادشه عــــادل و عــــــابد طیران کن

تاهــــدیه کنی درگـه شان عمر بقــایی

هـرکس نتوان هـــــــاله ی رخسار توبیند

در مُلکت عشقی بپر ای مـــــرغ هوایی

تا دست دغـا از سر زلفین تــوکـــــوتاه

ای روضه ی رضوان شده ونـــــورخدایی

آن نکهت گیسو بدهد عمر دگــــــــــربار

شایسته که باخوش دهنان کامــروایی

برکامروایان خوش اندیش وخوش اقبال

شایسته همین است نقابت بگشایی

جاویدبزی حیف که آن مه رود از خــاک

زیبنده ی آن قرص قمرنیست جـــدایی

شادان وغـزلخوان زسراهمّتی ازشوق

تا با ملکـان ناز و دل ازکف بـــــربایی

28/3/1396