قلب آتشین من

درون آتشین

کسی خبرنـــــــــدارد از درون آتشین من

که هیچ کس ز نازکی نمی شود قرین من

هـــــزار دسته آدمی، همه ز فـاز بی غمی

ز بی غمی کسی ندیده جــان کمترین من

کسان من زبی غمی چنان غــــرق زندگی

که پی زپی زرنجـــه گشته روح بهترین من

من ازکسان رنج ها،کسان زمن به گنج ها

ولیکن از درون من کسی ندیــده کین من

ز نابـــــرادران خـــــود نشتر رنجه بــر تنم

گـــــــــــواه نابــــرادری جبین پر زچین من

خون دل از پیالـه بین،عفوهمه حــواله بین

داغ نهاده لالـــــــه بین ،قلب آگـــــرین من

کسی نمانداز زمین،همه به سوی آخرین

که پیرگشته واجل نشسته بــرکمین من

هیچ کسی گواهی پستی من نمی دهد

خــــداگـــواه بردل چـــوجنّت بـــــــرین من

گلَه ندارم ازکسی دراین سرای چون دنی

که گلَه ها خطا زندبه پایه هــای دین من

همّتی ام که دیگران زمن معاف گشته اند

که نیک تــــرشود ره سرای آخـــرین من

17/5/1396